Die blik in haar ogen, die mijn moederhart doet smelten!

IMG_20190819_200217-01

Wat hou ik toch van deze meid, haar wilskracht om telkens opnieuw tot het uiterste te gaan, om toch te kunnen wat ze net niet kan en daarbij net niet op te geven!
En de liefde die ze voor haar broers voelt, ondanks haar plagerijen.
Een dochter uit de duizend, ondanks haar beperkingen, perfect voor mij!

En nu over de trui :-). Ik maakte de mikina sweater uit Het boek van I love sweaters. Het stofje is een geribbelde tricot. Toen ik hem zag in de winkel was ik onmiddelijk verkocht. Het stofje kon nog iets extra gebruiken en dus decoreerden we hem met de bananenpatch van SYAS.

De sweater is zo’n heerlijke tussenseizoentrui, dat ik onmiddellijk nog twee extra lapjes van deze stof ging halen in een ander kleur, zodat ook de jongens er eentje kunnen krijgen!

IMG_20190819_200230

Stof: wildvanstof

De troja, omdat ik van sweaters houd.

IMG_20191011_141015-01

Sinds ik de boeken van Fran Vanseveren ontdekte, grijp ik vrij vaak naar haar patronen voor T-shirts en Sweaters. Hadden deze boeken 10 jaar eerder bestaan, dan had ik vermoedelijk niet zoveel trui- en T-shirt patronen gekocht, Deze boeken zijn namelijk een basis waar je telkens op verder kan bouwen en steeds in zowel kinder- als volwassen maten. Ideaal dus.

De vraag kwam van enkele klanten uit de veritas of er een sweaterworkshop kon komen. Dus planden we deze in. Een voorbeeld diende gemaakt te worden en dus ging ik aan de slag met deze Troja, uit het I love sweaters boek. Een heel simpel patroontje, die ook voor beginners zeker haalbaar is.

IMG_20191011_141029-01

Aangezien ik deze week eindelijk de tijd nam om mijn coverdeksteek op mijn coverlock uit te testen, en dit vrij vlot verliep, gebruikte ik als afwerking deze steek op de hals, mouw en tailleboord. Dat geeft net dat ietsje meer.

Wil je ook graag deze sweater maken onder begeleiding? Er zijn nog enkele plaatsjes vrij voor deze sweater in de Veritas Sint-Denijs-Westrem. Snel inschrijven is de boodschap, want het zijn de laatste 2 plaatsjes!

 

de aveiro cardigan

fbtIk kocht dit prachtige stofje uit de syas-collectie in eerste instantie voor 1 van de zonen. Ik koop meestal enkele verschillende stoffen en stuur hen dan in hun keuze, zodat ze nemen wat ik in gedachten had :-D. Deze keer was ik er echter aan voor de moeite. Beide zonen waren niet te overtuigen om dit stofje te dragen. Ze wilden namelijk allebei de forest animals als stofje voor hun project. Helaas kocht ik maar 80 cm en bleek de stof binnen de kortste keren uitverkocht.

Maar goed, ik bleef dus zitten met mijn sanseveria’s. Heimelijk vond ik dat eigenlijk niet zo erg, want ik had al een tijdje een uitgesneden patroon klaarliggen, waar ik nog geen stofje voor had. Deze aveiro cardigan.

een patroon met heel veel verschillende opties, zoveel dat je al eens een foutje kunt maken bij het uittekenen van het patroon, zoals ik dus voorhad. Je hebt dus verschillende lengtes, de bolero, een kort gilletje, een middellang en een lang. Ik wou het korte gilletje, tekende voorkant juist, maar miste bij de achterkant, lap 5 centimeter te kort natuurlijk :-o. De voorkant werd dus ook 5 cm ingekort, waardoor ik de extra versie: een heel kort gilletje maakte. Gelukkig werd dat geen wereldramp en bleek dat wel schoon te combineren met mijn zwarte kokerrok die ik tien jaar geleden ooit eens maakte voor een personeelsfeest.

geschikte knoopjes voor het project, dat was een ander paar mouwen. Ik wou geen knoopsgaten maken, in het stofje, ik vreesde dat mijn machine hier faliekant zou falen, en de kamsnaps, die vond ik dan net te kinderlijk bij dit projectje voor mezelf. Ik wou dus metalen drukknoopjes in de juiste kleur. Maar die vind je dus niet zo gemakkelijk. Na een lange online zoektocht, kwam ik terecht op de website van naaicentrum.be, waar ze bovendien heel veel kleuren moussegaren voor mijn coverlock verkochten. twee vliegen in 1 klap!

IMG_20191010_100303-01

De knoopjes zette ik erop aan de hand van mijn simflex, een handig hulpmiddeltje om je knopen op gelijke afstand te plaatsen zonder te veel meetwerk.

Ik kreeg alvast veel leuke reacties op het gilletje. En ook het gilletje kon mij wel bekoren. Dit wordt zeker nog opnieuw gemaakt, maar dan in de iets langere versie.

Back to the 80′ met fluo!

Een tijdje terug gingen we met het gezinnetje op stap. Ik kijk nooit naar andere mannen 😂, maar nu kon ik mijn ogen van een welbepaalde man niet afhouden. En dan vooral niet van zijn sweater (als je me nu vraagt hoe het hoofd, dat erbij hoorde, eruitzag? geen flauw idee! 😂)Ik moest en zou zo’n sweater maken voor mijn ventje! Stap 1: stof vinden niet gemakkelijk! Ik wou grijze french terry, maar niet de melange. En dat bleek bij bijna elke grijze terry het geval. Creasis was mijn laatste hoop, ik moest erheen voor mijn lingerie naaisels en daar lag hij, de ideale french terry!Stap 2: fluorescerende textielverf vinden. Ook niet zo makkelijk! Mijn vaste stekken bleken er geen te hebben. En als ik er al vond, moest ik grote potten bestellen en teveel verzendkosten betalen. Het project werd dus op de lange baan geschoven! Een uitstap met haar, blaasde het project terug nieuw leven in. Onze uitstap bracht ons in de shleiper in Gent. Waar ik uiteindelijk mijn fluorescerende verf vond!Stap 3: tijd vinden om het project tot een goed einde te brengen. Ervaring leerde mij ondertussen dat haast en spoed zelden goed is, vooral bij zeefdrukken. Het werd dus een dagproject in stappen. Het sjabloon ontwierp ik zelf. Al heb ik daar nog wat problemen mee. Ik moet dringend eens uitbmvogelen hoe je een patroon onopvallend in elkaar kan laten overlopen. Tips zijn welkom! Er weg dan ook hier en daar wat vals gespeeld met het patroon. Maar goed dat ziet enkel de perfectionist! Achteraf gezien zou ik mijn patroon eerst snijden en dan pas zeefdrukken. Dat spaart volgens mij heel wat tijd uit en werkt ook makkelijkerStap 4: het in elkaar steken. Tijdens het weekend kwam mijn bandgeleider voor mijn coverlock. Deze moest uiteraard getest worden op de nieuwe sweater! En wat is het resultaat verbluffend. Ik had wat schrik door de dikte van de stoffen, maar de stof gleed onder de persvoet , alsof het niets was! De coverlock en ik, wij worden beste vrienden! Binnenkort plaatsen we hier een blogje over mijn coverlockavonturen.En dan de laatste stap. Kunnen we manlief bekoren met zijn verry 80’s fluo sweater?Jep! De missie is geslaagd!

De clara culotte en Isa sweater

DSC_0265Toen de clara culotte uitkwam, kocht ik het patroontje in eerste instantie voor de dochter! Toen ik het bestand opende, kwam ik echter tot de ontdekking, dat er een patroon was voor groot en klein! Heerlijk toch! Toen enkele dagen later zuslief me smekend aankeek en vertelde dat ze graag een wijde broek wou, maar de modellen in de winkel haar niet pasten, kwam dat patroon als geroepen. We tekenden een large uit, maar na wat nameten, bleek dat het patroon niet over haar iets zwaardere heupen kon. Wijder maken, zou de broek er laten uitzien als een zak en dus besloten we om in de zijnaad een (blinde) rits te steken. Dit bleek de perfecte oplossing en zo ging de broek toch netjes aan en uit.

Ik bestelde online een viscose stofje, maar dit bleek bij aankomst een rekbaar viscosestofje, geen goed idee om daar een clara mee te maken, tenzij ik een pyjama wou, dus werd er een week voor vertrek nog vlug een uitstapje gepland naar de stoffenwinkel. Eentje waar ik nog nooit was geweest, maar al veel goeds over hoorde! De rit van telkens een uur heen en weer, namen we er met plezier bij! Wauw, Stoffen van Leuven blijkt inderdaad een waar walhalla voor elke naaiende vrouw (of man). En wat een service. Ik werd doorheen de winkel rondgeleid, stofjes werden uitgehaald en op de tafel naast elkaar gestald en een fotootje maken om de thuisblijvers te laten kiezen was geen probleem! We kwamen dan ook met alweer een veel te grote stapel stoffen thuis. Deze keer gelukkig niet allemaal voor mij, maar ook voor de zus!

Het bleef niet bij 1 culotte, maar ook een tweede werd onmiddellijk uitgetekend en genaaid. ik verwende mezelf eveneens met een culotte! Ik kon er nu eenmaal ook niet aandoen dat ze zoveel prachtige stofjes hadden, he! 😉

De broek werd tijdens de reizen enkele keren aangedaan en ze zit heerlijk! Vooral bij het warme weer een luchtige broek! Een tweede stofje ligt alvast klaar voor mezelf en voor de zus om er nog eentje te maken. En ook de dochter krijgt er binnenkort eentje! Meestal kom ik pas op reis tot de conclusie dat ik geen stukken mee heb om te combineren. De trui past dan ook niet helemaal bij de broek.

Voor de sweater gebruikte ik de isa sweater. Eentje die de komende maanden nog vaak zal gemaakt en gedragen worden! Een leuk patroon met zoveel mogelijkheden. Ik gebruikte de crop top. Er verschenen al veel isa sweaters, maar ik vond het niet altijd duidelijk of het de sweater of crop top was. Ik waagde het op de crop top in de hoop dat dit een iets vrouwelijker effect heeft dan de langere sweaters en dat bleek een goede beslissing.

 

De isa voor een topzus!

Een tweetal weken geleden gingen we samen stofjes shoppen. Moeder en zus wilden ook een handgemaakte BH. De verleiding was groot en de vraag kwam al snel: “Kan je voor mij ook eens een sweater maken?” 1 sweater bleek 2 uur later 3 T-shirts, 2 sweaters en een BH 😆.

Deze morgen voelde ik een ferme naaidip opkomen (Ik vermoed dat het feit dat mijn coverlock nog steeds niet is aangekomen en er dus al weken een onafgewerkte stapel kleding ligt te wachten daar iets mee te maken heeft. 🙁

Maar goed, zus kwam logeren, ik had nog niets om te tonen en dat nieuwe isa patroon lag, ondanks de naaidip, heel erg naar me te lonken. De isa sweater dus. Ik maakte hem een tijdje terug al eens voor de dochter, dus dat verliep vrij probleemloos.

Toen onze logé aankwam mocht ze dus onmiddellijk de paskamer induiken. En daar was ze duidelijk heel blij mee! En oh, wat ben ik jaloers op haar natuurlijke verschijning tijdens het fotograferen (en stiekem ook een beetje trots)! En nu op naar de volgende stukken!

Is het een sweater? Is het een kleed? Nee, het is de Tunica!

DSC_0038Schone sweaterkleedjes, dat zien we hier graag. Maar er zitten gevaren aan, daarom maakte ik ze tot nu toe nog nooit voor de dochter. De laatste drie jaar blijft onze meid maar groeien. Soms voelt het aan alsof ze elke maand 5 cm groeit. En dat zien we vooral bij de jurkjes en rokjes. Maak ik ze op de groei, dan lijkt het nogal snel zakkerig, maak ik ze op maat, dan kan ze ze soms maar 5 keer aandoen, alvorens ze te klein zijn.

Bij een sweaterkleed valt dat nog meer op, Als het te lang is, dan loopt ze precies in pyjama rond. Dus ik bespaarde me de moeite om er eentje te maken. Tot nu! Aangezien het boek van I love sweaters, bij de vorige twee patronen reuzegoed beviel, kozen we de tunica uit het boek. de kraag van de tunica is er eentje met een enveloppehals. Die kon me weinig bekoren, dus pastte ik deze aan naar een gewone hals.

Het jurkje zit als gegoten. Niet te lang, maar toch  nog net genoeg ruimte om een paar centimeter te groeien. Al mag ze daar momenteel wel eventjes mee stoppen. En het voordeel van zo’n sweaterjurk is dat je hem uiteindelijk nog op een legging kan dragen, als hij toch te kort wordt. Met deze niva legging is dat probleem zo opgelost.

DSC_0044

Veel zin om te poseren had ze niet en al zeker niet na deze elegante val…

DSC_0040