Waarom een pfaff coverlock 3.0 zeker welkom is in mijn atelier

Voor wie niet bekend is met de coverlock of het verschil tussen een overlock en coverlock, raad ik je dit artikel op mijn website aan. 

IMG_20190920_200601-01

Een paar weken geleden kreeg ik de kans van Soldeur, om ervaringen op te doen met de Pfaff coverlock 3.0. Ik kreeg tijdens workshops al verschillende coverlocks te zien, maar deze was totaal onbekend voor mij.

Zoals bij alle coverlocks was het even zoeken naar de juiste manier van draden en de instellingen. Vooral omdat deze machine een combimachine is. Dit betekent dat deze machine zowel een overlock als coverlock is. Dit is vooral een aanrader wanneer je weinig ruimte hebt om je machines te plaatsen. Zelf zou ik de machine echter enkel aankopen voor het gebruik van de coverlock. Want eerlijk gezegd is het verbouwen van de coverlock een hele klus. De machine moet telkens opnieuw worden ingesteld en ook de bedrading dient telkens opnieuw te worden gedaan. Een beetje omslachtig dus, als je weet dat je beide machines in principe door elkaar gebruikt.

Is het dan een aanrader om een combimachine te kopen, hoor ik je vragen? Wel als ik nu opnieuw in de winkel zou staan en moet kiezen tussen de verschillende modellen, dan ben ik er vrij zeker van dat deze pfaff op nummer 1 staat. uiteraard ben ik tevreden over mijn huidige coverlock, maar als ik mijn steken nu vergelijk met de steken van de Pfaff, dan merk ik toch een duidelijk verschil. De pfaff maakt zijn steken perfect, mijn huidige machine maakt al wel eens een springsteek, wanneer hij over verdikkingen moet stikken. De keuze voor mijn huidige machine, maakte ik indertijd omwille van de topdeksteek, maar deze kan je perfect nabootsen met de pfaff, door je werk omgekeerd te stikken (je ziet dus de achterkant van je steek).

Ik mocht naast het toestel ook de biesgeleider, die je bij het toestel kan aankopen, testen. En daar zat toch wel het allergrootste verschil. de bies glijdt door de geleider als boter en dit zonder verschuiven. Je stiksel staat dus perfect op al je biezen. Je kledingstuk kan er niet professioneler uitzien dan dit!

IMG_20190920_205246_621

Gooi ik mijn coverlock nu onmiddellijk de deur uit? Dat niet, maar als deze er ooit de brui aan geeft, weet ik wel al welk toestel de vervanger wordt.

Nog een korte samenvatting van zijn voor- en nadelen:

+ perfecte steken
+ makkelijke instelling van de steken met de handleiding die bij de machine hoort
+ stevige en modern ogende machine
+ de kwaliteit zoals we die van Pfaff kennen
+ biesgeleider (extra aan te kopen) die het stikken van biezen zeer eenvoudig maakt

– het ombouwen van de combimachine
– het draden van de machine is eventjes zoeken (lang leve youtube!)
– kostprijs van de biesgeleider

IMG_20190921_182858_803

Deze dames kunnen alvast goed overweg met hun pfaff coverlock!

Back to the 80′ met fluo!

Een tijdje terug gingen we met het gezinnetje op stap. Ik kijk nooit naar andere mannen 😂, maar nu kon ik mijn ogen van een welbepaalde man niet afhouden. En dan vooral niet van zijn sweater (als je me nu vraagt hoe het hoofd, dat erbij hoorde, eruitzag? geen flauw idee! 😂)Ik moest en zou zo’n sweater maken voor mijn ventje! Stap 1: stof vinden niet gemakkelijk! Ik wou grijze french terry, maar niet de melange. En dat bleek bij bijna elke grijze terry het geval. Creasis was mijn laatste hoop, ik moest erheen voor mijn lingerie naaisels en daar lag hij, de ideale french terry!Stap 2: fluorescerende textielverf vinden. Ook niet zo makkelijk! Mijn vaste stekken bleken er geen te hebben. En als ik er al vond, moest ik grote potten bestellen en teveel verzendkosten betalen. Het project werd dus op de lange baan geschoven! Een uitstap met haar, blaasde het project terug nieuw leven in. Onze uitstap bracht ons in de shleiper in Gent. Waar ik uiteindelijk mijn fluorescerende verf vond!Stap 3: tijd vinden om het project tot een goed einde te brengen. Ervaring leerde mij ondertussen dat haast en spoed zelden goed is, vooral bij zeefdrukken. Het werd dus een dagproject in stappen. Het sjabloon ontwierp ik zelf. Al heb ik daar nog wat problemen mee. Ik moet dringend eens uitbmvogelen hoe je een patroon onopvallend in elkaar kan laten overlopen. Tips zijn welkom! Er weg dan ook hier en daar wat vals gespeeld met het patroon. Maar goed dat ziet enkel de perfectionist! Achteraf gezien zou ik mijn patroon eerst snijden en dan pas zeefdrukken. Dat spaart volgens mij heel wat tijd uit en werkt ook makkelijkerStap 4: het in elkaar steken. Tijdens het weekend kwam mijn bandgeleider voor mijn coverlock. Deze moest uiteraard getest worden op de nieuwe sweater! En wat is het resultaat verbluffend. Ik had wat schrik door de dikte van de stoffen, maar de stof gleed onder de persvoet , alsof het niets was! De coverlock en ik, wij worden beste vrienden! Binnenkort plaatsen we hier een blogje over mijn coverlockavonturen.En dan de laatste stap. Kunnen we manlief bekoren met zijn verry 80’s fluo sweater?Jep! De missie is geslaagd!