Zon… blote knieën… geen broeken met gaten!!! Dat is pas en win-win situatie!

Vorig jaar maakte ik voor beide zonen twee oliver shortjes. Een gratis patroon, waarvan al heel snel duidelijk werd dat dit de favoriete zomerbroeken van het jaar zouden worden.

Toen ik voor onze reis dus vroeg welke shorts ze wilden deze zomer, kon ik het antwoord al raden. Mijn kids houden niet van schurende en irriterende kledij (wie wel…) en dat is nu juist het voordeel van deze shortjes. Op en top bewegingsvrijheid!

Tijdens de wintersolden kocht ik heel wat lapjes en dit was er eentje van.

Het shortje van de jongste vond manlief vorig jaar niet mooi vallen, dus besloot ik om voor hem een patroontje te kiezen uit LMV (cyrielshort). Eentje dat wat smaller op de benen valt. Maar met dezelfde zachtheid. Uiteraard ligt die zachtheid niet aan het patroon, maar aan de gebruikte stofjes. 😉

Hier gebruikte ik een overschotje van vorig jaar. Tijdens het maken, had ik mijn twijfels over de stofkeuze. Maar uiteindelijk vind ik hem leuk geworden!

Makkelijke broekskes voor beweeglijke meiden! De Siemshort

Tijdens de laatste weken van het schooljaar, mocht de dochter op sportdag. De dag ervoor (hoe kan het ook anders) ontdekte ik dat het kind eigenlijk niets van makkelijke (sportbroekjes) had. Tijd om te gaan shoppen was er niet meer en daar was ik achteraf gezien héél blij mee! Anders had ik er nooit aan gedacht om dit prachtige overschotje te gaan verwerken tot een shortje! Wat passen en puzzelen en de patroondelen konden er net gepast uit! Daar wordt een mens nu gelukkig van zie! En het hoeft niet meer gezegd, maar SYAS en de patronen van Bel’etoile, dat is steeds een match made in heaven!

Ik heb me heel lang ingehouden om de syas stoffen te kopen, een beetje met het gedacht, iedereen maakt hetzelfde en niet zo goedkoop, maar sinds ik vorig jaar overstag ging, kocht ik de laatste maanden toch meer dan regelmatig hun stofjes. Want achteraf gezien, zijn hun stofjes helemaal niet duur. Ik was deze namelijk elke week op 40 graden en droog die in de droogkast en die veranderen helemaal niets, ze blijven er gewoon altijd als nieuw uitzien (nee ik wordt niet gesponsord 🙂 )!

Het siemshortje is een gratis patroon, die heel vlot in elkaar zit. Ik gebruikte de coverlock en dat heeft toch wel een prachtige afwerking, hoor! Zo blij met mijn aankoop van een paar maanden geleden! Binnenkort moet ik dringend eens een blogje hieraan wijden! Want ook daar valt het één en ander te vertellen!

de making backpack

instagram_happy3200385126110458957.jpgEen tijdje terug ging ik aan de slag met dit patroon van Noodlehead.

Het werd een verslavend jobje, de eerste was namelijk niet voor mij en dus werd er nog een tweede gemaakt, (ook niet voor mij) en tot slot nr. 3, deze keer wel voor mij! (joepie!!!)

De making backpack is een duidelijk patroon (engelstalig), waar een naaister, met wat ervaring, zeker mee aan de slag kan. Het moeilijkste van de hele klus, was de biais aan de binnenkant op de naden stikken. Vooral omdat het hele dikke pakken zijn, die onder de machine moeten verwerkt worden. Al lukte dat na drie tassen telkens iets beter. Het vergt dus vooral wat oefening.

Wil jij, na het zien van deze tassen, ook zo eentje? Dat kan! Binnenkort geef ik twee workshops bij de Soldeur waar je deze tas kan leren maken. Ik zou zeggen, snel inschrijven, want de inschrijvingen gaan razendsnel! inschrijven kan via de website van soldeur.instagram_happy8820417133236371066.jpg

Alle materialen werden aangekocht bij soldeur/wild van stof

Moeten er nog kersen zijn?

Deze foto omschrijft zowat mijn hele dag. Kilo’s kersen plukken, liters confituur produceren en tussendoor dit badpakje maken. Ik had gewoon een kerstastische dag!

Het patroontje is de Paulette van ikatee. Het was de eerste keer dat ik met één van hun patroontjes werkte en dat verliep vrij goed. De papieren versie bestaat uit een Engelstalige en Franstalige versie. Maar met de duidelijke tekeningen is het ook voor een taalleek duidelijk hoe het patroon in elkaar zit. Er zijn 10 verschillende opties van badpak tot bikini. Een patroon waar je dus veel plezier aan hebt! De patroontjes zijn trouwens ook als PDF verkrijgbaar.

Het badpak stikte ik in elkaar met mijn overlock en werkte af met de coverlock. De kwaliteit is hiermee een heel stuk beter, ik merk dat mijn vorige zwemkleding vaak na enkele keren loskwam, omwille van te weinig elasticiteit. Dat probleem is met de coverlock helemaal van de baan. Ik gebruikte aan de beenopening en de hals rubberelastiek, maar merkte pas achteraf dat ik dit te strak maakte. Een volgende keer doen we dit maar niet meer op het gevoel.

Ik kan haast niet wachten om een volgende badpak te maken. Daar zal de dochter vast heel blij mee zijn!

Alle spullen komen van bij de soldeur/wild van stof. Ze hebben daar een fantastische uitvinding: afgewerkte schouderbandjes in bijpassende lycra! Geen gepruts meer om zelf bandjes te maken! Wist je trouwens dat ze bij soldeur een heel uitgebreide collectie badpakstoffen hebben? Ik ga alvast dit weekend de fluolycra halen.

Tot binnenkort!

Feel the ‘summer’vibes.

Al had de titel even goed als volgt kunnen klinken: “Every woman needs a black dress!” Met deze Summer uit de nieuwe fibre mood, is ook dat probleem opgelost. Want een zwarte jurk die had ik nog niet.

Ondertussen mocht het Fibre Mood team hun eerste verjaardag vieren. Dit wordt gevierd met een sewista world tour en een nieuwe editie ( de 5de al!), met alweer prachtige pareltjes tussen.

Deze keer koos ik voor een eenvoudige jurk. Volgens de maattabel had ik een 38, maar ik ging toch voor de 36. En dat bleek een goede beslissing. De borstneep klopte zoals verwacht helemaal niet. Deze past ik dan ook aan tijdens het passen.

Het kleedje wordt normaal met een beleg afgewerkt, maar aangezien de stof doorzichtig is, voerde ik het volledig met een onderjurk.

Wat het voor mezelf bij een jurkje zoals dit, steeds moeilijk maakt is de keuze van een goede BH. Eigenlijk is zo’n jurk het mooiste zonder, maar dat zou hier geen zicht zijn, tenzij het een maatje of 3 minder was. 😜

Wie mij een beetje volgt, weet dat ik ondertussen al meer dan genoeg lange rokken en jurken heb. Dus besloot ik om een korte versie te maken. In gedachten zag ik het al helemaal voor me. Feestje in dit heerlijke jurkje of een avondwandeling op het strand met een jeans erboven. Alleen, af en toe twijfel ik. Lijkt het toch niet teveel op een negligé. Dan wel een handige, eentje waar ik onopvallend de hond mee kan buiten laten en dan onmiddellijk het bed in kan duiken 😂.

De foto’s maakten we tijdens zo’n avondwandeling. We ontdekten een heerlijk wandelpad dichtbij waar onze vriend veilig los kan lopen. Heerlijk!

En nu tijd om met een heerlijke kop thee en de nieuwe Fibre Mood te gaan genieten. Want daar vonden we tot nu toe nog geen tijd voor, zonde!!!

Stof: soldeur

Back to the 80′ met fluo!

Een tijdje terug gingen we met het gezinnetje op stap. Ik kijk nooit naar andere mannen 😂, maar nu kon ik mijn ogen van een welbepaalde man niet afhouden. En dan vooral niet van zijn sweater (als je me nu vraagt hoe het hoofd, dat erbij hoorde, eruitzag? geen flauw idee! 😂)Ik moest en zou zo’n sweater maken voor mijn ventje! Stap 1: stof vinden niet gemakkelijk! Ik wou grijze french terry, maar niet de melange. En dat bleek bij bijna elke grijze terry het geval. Creasis was mijn laatste hoop, ik moest erheen voor mijn lingerie naaisels en daar lag hij, de ideale french terry!Stap 2: fluorescerende textielverf vinden. Ook niet zo makkelijk! Mijn vaste stekken bleken er geen te hebben. En als ik er al vond, moest ik grote potten bestellen en teveel verzendkosten betalen. Het project werd dus op de lange baan geschoven! Een uitstap met haar, blaasde het project terug nieuw leven in. Onze uitstap bracht ons in de shleiper in Gent. Waar ik uiteindelijk mijn fluorescerende verf vond!Stap 3: tijd vinden om het project tot een goed einde te brengen. Ervaring leerde mij ondertussen dat haast en spoed zelden goed is, vooral bij zeefdrukken. Het werd dus een dagproject in stappen. Het sjabloon ontwierp ik zelf. Al heb ik daar nog wat problemen mee. Ik moet dringend eens uitbmvogelen hoe je een patroon onopvallend in elkaar kan laten overlopen. Tips zijn welkom! Er weg dan ook hier en daar wat vals gespeeld met het patroon. Maar goed dat ziet enkel de perfectionist! Achteraf gezien zou ik mijn patroon eerst snijden en dan pas zeefdrukken. Dat spaart volgens mij heel wat tijd uit en werkt ook makkelijkerStap 4: het in elkaar steken. Tijdens het weekend kwam mijn bandgeleider voor mijn coverlock. Deze moest uiteraard getest worden op de nieuwe sweater! En wat is het resultaat verbluffend. Ik had wat schrik door de dikte van de stoffen, maar de stof gleed onder de persvoet , alsof het niets was! De coverlock en ik, wij worden beste vrienden! Binnenkort plaatsen we hier een blogje over mijn coverlockavonturen.En dan de laatste stap. Kunnen we manlief bekoren met zijn verry 80’s fluo sweater?Jep! De missie is geslaagd!

De isa maxijurk, dromen van zomerse dagen

DSC_0765

Vorige zomer kwam ik dit prachtige jurkje online tegen. Het patroontje werd aangekocht, maar bleef in de wachtmap staan (Ondertussen zijn dat er al veel te veel om goed te zijn)! Met onze zonnige reis in het verschiet en wetende dat de dochter gek is op lange jurken. Gingen we aan de slag. Het stofje kocht ik op het stoffencircus bij hen. Om een of andere reden kan ik hun stand nooit voorbij lopen zonder 1 (of 2 of 3…) lapje(s) stof bij hen te kopen!

DSC_0767Toen ik het stofje koos had ik nog niet door dat het een UV stofje was. Ik hoor vaak dat die niet lang blijven kleuren, maar dat vond ik in dit geval helemaal geen probleem. Want ook zonder kleur vind ik het prachtig. En trouwens de dame van made by luka vertelde me heel duidelijk de wasvoorschriften, waar ik me voor 1 keer in mijn leven, dus ook aan zal houden 😀 . Ondertussen werd het al een drietal keer gewassen en tot nu toe werkt alles nog prima.

Over het patroontje valt niet veel te zeggen, een duidelijk en eenvoudig patroon. Een korte versie komt er vast en zeker ook nog! Wel neem ik volgende keer een maatje breder, want ik vind het net iets te aansluitend.

Onze scout in haar scout dress

Al zal ze deze toch niet moeten aantrekken om naar de akabefunk te gaan! Haar eerste scoutsavontuur had ik nog de illusie dat ze bij de scouts voor jongeren met een beperking, lieve zachte en vooral geen vuile spelletjes zouden spelen! Niets bleek minder waar… 😂 (maar het is haar gegund, na een wachtlijst van meer dan drie jaar gaan we daar uiteraard niet over klagen… )

Maar goed de scoutdress… wie het hier een beetje volgt, zag dat ik na de vorige editie van fibre mood, een Susan dress maakte voor mezelf. Toen ik in het nieuwe magazine een gelijkaardig patroon zag voor de dochter, ging ik helemaal overstag!

Ik kocht het gestreepte stofje bij in den beer en zag het al helemaal in mijn hoofd als kort jurkje. Ik besloot open minded te blijven en maakte het jurkje in lang model. Korter maken kan altijd. Een stuk bijzetten? Iets moeilijker… De jurk stikte vlotjes in elkaar aangezien deze vrijwel hetzelfde is als de Susan. Ik werkte de schoudernaden en zoompjes netjes af met de coverlock (wat een heerlijk ding) en liet de dochter passen. Deze wist heel goed wat ze wou, de jurk die zou lang blijven! En zo geschiedde!

Zie hoe ze blinkt! Ik denk dat ze hetzelfde prinsessengevoel heeft als moeder, met haar jurk!

En aan deze creatie hangt ook nog een nieuwtje! Vanaf nu zal happy button, (Ik dus 😉) af en toe een workshop geven! Deze jurk en de Susan zijn de eerste in de rij! Wil jij dus graag een van deze jurken maken, maar heb je last van koudwatervrees of naai je liever gezellig samen, dan nodig ik jullie graag uit op de workshop. Meer info hierover vind je hier!

De Owen, dat is er eentje om te hou’en!

Ik kreeg opnieuw de kans om deel te nemen aan de linkparty  van Fibre Mood, naar aanleiding van hun vierde editie.  Bij het zien van al dat moois, was het kiezen weer niet eenvoudig.

Aangezien de man des huizes wel nog wat ruimte heeft in de kledingkast, gingen ik deze keer met de Owen aan de slag.

Vakantie, zieke kinderen en prachtig mooi weer, zorgden ervoor dat het project een race tegen de tijd werd. Het patroon uittekenen deed ik op een gezellige avond in onze naaiclub, het zevende knoopsgat. Maar stof halen dat was een ander probleem, de ziektekiemen zorgden ervoor dat er geen tijd was om het huis te verlaten, dus het werd wachten tot een geschikt moment. Gelukkig volgde ik vorige week een workshop in Creasis, waardoor ik daar de kans kreeg om dit pareltje op de kop te tikken. Het was helemaal wat ik in gedachten had!

Uiteindelijk moest Owen toch wachten tot gisteren. ’s morgens werkte ik kids en manlief netjes de deur uit en kreeg ik eindelijk die zuurverdiende naaitijd! Uiteraard hadden we dan al een wasmachine ingestoken, de vaat gedaan, een was geplooid, opgeruimd,… Over multitasken gesproken. 😀

De broek ging vlotjes in elkaar, al zag ik bij de start dat het patroon veel te wijdt zou worden (ik tekende een large). tijdsgebrek en luiheid zorgden ervoor dat we de broek op een niet zo koosjere manier versmalden. Ik sneed gewoon anderhalve cm van de strook aan de zijkant. Het had nog iets meer mogen zijn, maar dan zou de streep te smal zijn geworden. Volgende keer toch maar het patroon wat aanpassen. Het model is natuurlijk een baggy broek, maar ik zie het toch liever allemaal wat strakker.

J. die was echter tevreden over het model. Ik had eerlijk gezegd sterk mijn twijfels. Een broek die schreeuwt: “Regen in de kelder!” en de witte schoenen, die hij net iets minder vond, toen ik ze tussen de paaseitjes van de kids had verstopt. Ik dacht dat dit net teveel in één keer zou zijn. Maar de broek beviel dus beter dan de schoenen! 😀

Bij het maken van de broek had ik een totaal ander beeld in mijn hoofd, ik wou heel graag nog het mannenvest van de eerste editie erbij maken, maar daar bleek helaas geen tijd meer voor te zijn. Er werd dus snel gegrepen naar één van de nieuwe T-shirts, gemaakt met het billypatroon van zonen ’09.

Ik vermoed dat dit model wel nog eens zal gemaakt worden, al zal er dan toch naar een maatje kleiner gegrepen worden. Het is alvast een model waar je veel kanten mee opkan. En ook voor de beginnende naaister heel goed te doen. Er zitten namelijk geen ritsen in en de uitleg en plaatsjes van Fibre Mood zijn heel overzichtelijk!

Rest ons alleen nog dankjewel te zeggen aan FM voor alweer een heerlijke reeks patroontjes!

De clara culotte en Isa sweater

DSC_0265Toen de clara culotte uitkwam, kocht ik het patroontje in eerste instantie voor de dochter! Toen ik het bestand opende, kwam ik echter tot de ontdekking, dat er een patroon was voor groot en klein! Heerlijk toch! Toen enkele dagen later zuslief me smekend aankeek en vertelde dat ze graag een wijde broek wou, maar de modellen in de winkel haar niet pasten, kwam dat patroon als geroepen. We tekenden een large uit, maar na wat nameten, bleek dat het patroon niet over haar iets zwaardere heupen kon. Wijder maken, zou de broek er laten uitzien als een zak en dus besloten we om in de zijnaad een (blinde) rits te steken. Dit bleek de perfecte oplossing en zo ging de broek toch netjes aan en uit.

Ik bestelde online een viscose stofje, maar dit bleek bij aankomst een rekbaar viscosestofje, geen goed idee om daar een clara mee te maken, tenzij ik een pyjama wou, dus werd er een week voor vertrek nog vlug een uitstapje gepland naar de stoffenwinkel. Eentje waar ik nog nooit was geweest, maar al veel goeds over hoorde! De rit van telkens een uur heen en weer, namen we er met plezier bij! Wauw, Stoffen van Leuven blijkt inderdaad een waar walhalla voor elke naaiende vrouw (of man). En wat een service. Ik werd doorheen de winkel rondgeleid, stofjes werden uitgehaald en op de tafel naast elkaar gestald en een fotootje maken om de thuisblijvers te laten kiezen was geen probleem! We kwamen dan ook met alweer een veel te grote stapel stoffen thuis. Deze keer gelukkig niet allemaal voor mij, maar ook voor de zus!

Het bleef niet bij 1 culotte, maar ook een tweede werd onmiddellijk uitgetekend en genaaid. ik verwende mezelf eveneens met een culotte! Ik kon er nu eenmaal ook niet aandoen dat ze zoveel prachtige stofjes hadden, he! 😉

De broek werd tijdens de reizen enkele keren aangedaan en ze zit heerlijk! Vooral bij het warme weer een luchtige broek! Een tweede stofje ligt alvast klaar voor mezelf en voor de zus om er nog eentje te maken. En ook de dochter krijgt er binnenkort eentje! Meestal kom ik pas op reis tot de conclusie dat ik geen stukken mee heb om te combineren. De trui past dan ook niet helemaal bij de broek.

Voor de sweater gebruikte ik de isa sweater. Eentje die de komende maanden nog vaak zal gemaakt en gedragen worden! Een leuk patroon met zoveel mogelijkheden. Ik gebruikte de crop top. Er verschenen al veel isa sweaters, maar ik vond het niet altijd duidelijk of het de sweater of crop top was. Ik waagde het op de crop top in de hoop dat dit een iets vrouwelijker effect heeft dan de langere sweaters en dat bleek een goede beslissing.