De isa maxijurk, dromen van zomerse dagen

DSC_0765

Vorige zomer kwam ik dit prachtige jurkje online tegen. Het patroontje werd aangekocht, maar bleef in de wachtmap staan (Ondertussen zijn dat er al veel te veel om goed te zijn)! Met onze zonnige reis in het verschiet en wetende dat de dochter gek is op lange jurken. Gingen we aan de slag. Het stofje kocht ik op het stoffencircus bij hen. Om een of andere reden kan ik hun stand nooit voorbij lopen zonder 1 (of 2 of 3…) lapje(s) stof bij hen te kopen!

DSC_0767Toen ik het stofje koos had ik nog niet door dat het een UV stofje was. Ik hoor vaak dat die niet lang blijven kleuren, maar dat vond ik in dit geval helemaal geen probleem. Want ook zonder kleur vind ik het prachtig. En trouwens de dame van made by luka vertelde me heel duidelijk de wasvoorschriften, waar ik me voor 1 keer in mijn leven, dus ook aan zal houden 😀 . Ondertussen werd het al een drietal keer gewassen en tot nu toe werkt alles nog prima.

Over het patroontje valt niet veel te zeggen, een duidelijk en eenvoudig patroon. Een korte versie komt er vast en zeker ook nog! Wel neem ik volgende keer een maatje breder, want ik vind het net iets te aansluitend.

Onze scout in haar scout dress

Al zal ze deze toch niet moeten aantrekken om naar de akabefunk te gaan! Haar eerste scoutsavontuur had ik nog de illusie dat ze bij de scouts voor jongeren met een beperking, lieve zachte en vooral geen vuile spelletjes zouden spelen! Niets bleek minder waar… 😂 (maar het is haar gegund, na een wachtlijst van meer dan drie jaar gaan we daar uiteraard niet over klagen… )

Maar goed de scoutdress… wie het hier een beetje volgt, zag dat ik na de vorige editie van fibre mood, een Susan dress maakte voor mezelf. Toen ik in het nieuwe magazine een gelijkaardig patroon zag voor de dochter, ging ik helemaal overstag!

Ik kocht het gestreepte stofje bij in den beer en zag het al helemaal in mijn hoofd als kort jurkje. Ik besloot open minded te blijven en maakte het jurkje in lang model. Korter maken kan altijd. Een stuk bijzetten? Iets moeilijker… De jurk stikte vlotjes in elkaar aangezien deze vrijwel hetzelfde is als de Susan. Ik werkte de schoudernaden en zoompjes netjes af met de coverlock (wat een heerlijk ding) en liet de dochter passen. Deze wist heel goed wat ze wou, de jurk die zou lang blijven! En zo geschiedde!

Zie hoe ze blinkt! Ik denk dat ze hetzelfde prinsessengevoel heeft als moeder, met haar jurk!

En aan deze creatie hangt ook nog een nieuwtje! Vanaf nu zal happy button, (Ik dus 😉) af en toe een workshop geven! Deze jurk en de Susan zijn de eerste in de rij! Wil jij dus graag een van deze jurken maken, maar heb je last van koudwatervrees of naai je liever gezellig samen, dan nodig ik jullie graag uit op de workshop. Meer info hierover vind je hier!

De Owen, dat is er eentje om te hou’en!

Ik kreeg opnieuw de kans om deel te nemen aan de linkparty  van Fibre Mood, naar aanleiding van hun vierde editie.  Bij het zien van al dat moois, was het kiezen weer niet eenvoudig.

Aangezien de man des huizes wel nog wat ruimte heeft in de kledingkast, gingen ik deze keer met de Owen aan de slag.

Vakantie, zieke kinderen en prachtig mooi weer, zorgden ervoor dat het project een race tegen de tijd werd. Het patroon uittekenen deed ik op een gezellige avond in onze naaiclub, het zevende knoopsgat. Maar stof halen dat was een ander probleem, de ziektekiemen zorgden ervoor dat er geen tijd was om het huis te verlaten, dus het werd wachten tot een geschikt moment. Gelukkig volgde ik vorige week een workshop in Creasis, waardoor ik daar de kans kreeg om dit pareltje op de kop te tikken. Het was helemaal wat ik in gedachten had!

Uiteindelijk moest Owen toch wachten tot gisteren. ’s morgens werkte ik kids en manlief netjes de deur uit en kreeg ik eindelijk die zuurverdiende naaitijd! Uiteraard hadden we dan al een wasmachine ingestoken, de vaat gedaan, een was geplooid, opgeruimd,… Over multitasken gesproken. 😀

De broek ging vlotjes in elkaar, al zag ik bij de start dat het patroon veel te wijdt zou worden (ik tekende een large). tijdsgebrek en luiheid zorgden ervoor dat we de broek op een niet zo koosjere manier versmalden. Ik sneed gewoon anderhalve cm van de strook aan de zijkant. Het had nog iets meer mogen zijn, maar dan zou de streep te smal zijn geworden. Volgende keer toch maar het patroon wat aanpassen. Het model is natuurlijk een baggy broek, maar ik zie het toch liever allemaal wat strakker.

J. die was echter tevreden over het model. Ik had eerlijk gezegd sterk mijn twijfels. Een broek die schreeuwt: “Regen in de kelder!” en de witte schoenen, die hij net iets minder vond, toen ik ze tussen de paaseitjes van de kids had verstopt. Ik dacht dat dit net teveel in één keer zou zijn. Maar de broek beviel dus beter dan de schoenen! 😀

Bij het maken van de broek had ik een totaal ander beeld in mijn hoofd, ik wou heel graag nog het mannenvest van de eerste editie erbij maken, maar daar bleek helaas geen tijd meer voor te zijn. Er werd dus snel gegrepen naar één van de nieuwe T-shirts, gemaakt met het billypatroon van zonen ’09.

Ik vermoed dat dit model wel nog eens zal gemaakt worden, al zal er dan toch naar een maatje kleiner gegrepen worden. Het is alvast een model waar je veel kanten mee opkan. En ook voor de beginnende naaister heel goed te doen. Er zitten namelijk geen ritsen in en de uitleg en plaatsjes van Fibre Mood zijn heel overzichtelijk!

Rest ons alleen nog dankjewel te zeggen aan FM voor alweer een heerlijke reeks patroontjes!

De clara culotte en Isa sweater

DSC_0265Toen de clara culotte uitkwam, kocht ik het patroontje in eerste instantie voor de dochter! Toen ik het bestand opende, kwam ik echter tot de ontdekking, dat er een patroon was voor groot en klein! Heerlijk toch! Toen enkele dagen later zuslief me smekend aankeek en vertelde dat ze graag een wijde broek wou, maar de modellen in de winkel haar niet pasten, kwam dat patroon als geroepen. We tekenden een large uit, maar na wat nameten, bleek dat het patroon niet over haar iets zwaardere heupen kon. Wijder maken, zou de broek er laten uitzien als een zak en dus besloten we om in de zijnaad een (blinde) rits te steken. Dit bleek de perfecte oplossing en zo ging de broek toch netjes aan en uit.

Ik bestelde online een viscose stofje, maar dit bleek bij aankomst een rekbaar viscosestofje, geen goed idee om daar een clara mee te maken, tenzij ik een pyjama wou, dus werd er een week voor vertrek nog vlug een uitstapje gepland naar de stoffenwinkel. Eentje waar ik nog nooit was geweest, maar al veel goeds over hoorde! De rit van telkens een uur heen en weer, namen we er met plezier bij! Wauw, Stoffen van Leuven blijkt inderdaad een waar walhalla voor elke naaiende vrouw (of man). En wat een service. Ik werd doorheen de winkel rondgeleid, stofjes werden uitgehaald en op de tafel naast elkaar gestald en een fotootje maken om de thuisblijvers te laten kiezen was geen probleem! We kwamen dan ook met alweer een veel te grote stapel stoffen thuis. Deze keer gelukkig niet allemaal voor mij, maar ook voor de zus!

Het bleef niet bij 1 culotte, maar ook een tweede werd onmiddellijk uitgetekend en genaaid. ik verwende mezelf eveneens met een culotte! Ik kon er nu eenmaal ook niet aandoen dat ze zoveel prachtige stofjes hadden, he! 😉

De broek werd tijdens de reizen enkele keren aangedaan en ze zit heerlijk! Vooral bij het warme weer een luchtige broek! Een tweede stofje ligt alvast klaar voor mezelf en voor de zus om er nog eentje te maken. En ook de dochter krijgt er binnenkort eentje! Meestal kom ik pas op reis tot de conclusie dat ik geen stukken mee heb om te combineren. De trui past dan ook niet helemaal bij de broek.

Voor de sweater gebruikte ik de isa sweater. Eentje die de komende maanden nog vaak zal gemaakt en gedragen worden! Een leuk patroon met zoveel mogelijkheden. Ik gebruikte de crop top. Er verschenen al veel isa sweaters, maar ik vond het niet altijd duidelijk of het de sweater of crop top was. Ik waagde het op de crop top in de hoop dat dit een iets vrouwelijker effect heeft dan de langere sweaters en dat bleek een goede beslissing.

 

De eerste lentedagen: naar de bloementuin

20190418_113204.jpg

Bloemen in huis, ik koop ze eigenlijk nooit. God weet waar ze vandaan komen en hoeveel sproeistoffen er nodig waren om ze tot bij mij in huis te krijgen. Maar toen kwam ik deze leuke uitstap met kinderen tegen: Herenthoeve, een bloemenpluktuin in Meulebeke. Onbesproeide bloemen, die je zelf mag snijden naar eigen smaak. 20190418_113154.jpg

De bedoeling is dat je alles zelf doet, zonder dat iemand je ondersteunt. Wij werden echter bij aankomst hartelijk onthaald door de eigenares.

De Herenthoeve staat nog in zijn kinderschoenen. En zal ondervindingsgewijs verder groeien. Momenteel stonden er heel veel tulpen en narcissen, naar de zomer toe komen hier nog eenjarigen bij en in de toekomst zullen hier ook vaste planten kunnen geplukt worden.

20190418_113301.jpg

De kinderen vonden het alvast heerlijk om elk hun eigen boeketje te plukken. En ook ‘de betaalautomaat vonden ze heel leuk! 😉DSC_0198 (2)

We probeerden ‘nest’gewijs nog enkele foto’s te maken van ons boeketje al slaagden we daar net iets minder goed in! 😀 DSC_0212

20190418_183044

En ondertussen genoten wij en onze baby eendjes van het heerlijke weer.DSC_0225

zomerse T-shirts, de strip tee en Billie

DSC_0704

Ik zag al regelmatig T-shirts gemaakt uit paneeltjes verschijnen. Tot nu toe kocht ik er nooit. Maar nu de kids wat ouder worden, willen ze graag wat stoerdere T-shirts. We gingen dus op zoek naar leuke, stoere paneeltjes. Onze zoektocht bracht ons hier, een site met een ruime keuze! We bestelden er enkele. En gingen aan de slag met de billie voor de jongens en de strip tee voor de meiden. Ik kocht het tienerpatroon en dat blijkt dus ook te passen voor mijzelf en mijn zus! Ideaal!

Het paardenpaneel, bleek te bestaan uit twee gelijkaardige foto’s een iets grotere en iets kleinere. beide prints op 1 T-shirt vond ik wat veel, dus besloot ik om de nichten te laten twinnen.

DSC_0709

Voor de jongens ging ik aan de slag met de Billie. Het blijft een perfect standaardpatroon voor T-shirts. De haai bleek te groot voor het voorband en daarom maakte ik het T-shirt met één naad op de rug. zo kon de staart van de haai mooi doorlopen op de rug. Ik had wat mijn twijfels dat het naadje zou irriteren op de rug, maar tot nu toe kreeg ik nog geen opmerkingen.

DSC_0711
En zie! Die pet uit de Eva Mouton collectie, past perfect bij zijn nieuwe T-shirt!

En ja, ook voor mezelf volgde een strip tee!

DSC_0177

Ik ga op reis en ik neem mee: een valies vol handgemaakts!

sioux city
groepsfoto’s maken, blijkt altijd een hele klus, dit is dan ook de meest geslaagde van de hele trip  in Gran Canaria!

Het was hier de laatste weken en maanden heel stil nochtans hebben we niet stilgezeten. een valies vol zomerkleren werd er samen genaaid, niet alleen voor de kids, maar ook voor de rest van het gezin en voor de zus!

Aja, want als je in april op zomervakantie gaat, dan vind je nog geen zomerkleren, he! En dat was stressvol, heel stressvol! Als in stress die je doorheeft aan het hele gezin. 😀

56431889_2129136183838705_7791911324597878784_n
Dit is het stapeltje dat niet verwerkt raakte… 

Er werden dus stofjes gekocht (lees: veel te veel stofjes) en nog meer patroontjes! En er werd gestikt . Eerst en vooral een heleboel T-shirts! Bij het stikken van mijn eerste T-shirt kreeg ik bijna een hartaanval. Het T-shirt werd over het hoofd van zoonlief getrokken en de stikking ging onmiddellijk los! En ik was het beu! Na 15 jaar werd er eindelijk een knoop doorgehakt en besloot ik om een coverlock aan te schaffen. Wat speurwerk bracht me bij de babylock, maar na een bezoekje aan de winkel ging ik uiteindelijk toch overstag om een brother coverlock 3550 te kopen. Reden: deze heeft veel meer steekmogelijkheden. De verkoper beloofde me dat de machine er zou zijn binnen de twee weken, maar helaas werd dat 4 weken. Nog meer stress en nog meer tijd om extra kleren te maken in de tussentijd.

Tot de dag voor vertrek werd er genaaid en toen gaf mijn stikmachine er de brui aan. Ik vermoed dat ik haar net iets teveel overvraagd heb! 😀 Maar goed, er waren kleren genoeg, de laatste trui kwam dus niet meer in de valies terecht.

55557173_293258484902825_5809902767828893696_n
Een klein deeltje van de afgewerkte stapel. 

Ondertussen Is ons reisje voorbij! En eerlijk waar, er kwam bijna geen stress meer aan te pas, behalve toen het vliegtuig bij landing terug moest optrekken, wegens te gevaarlijke weersomstandigheden (jaja… Ik keek de dood eventjes in de ogen :-p ).

Ik genoot vooral van het prachtige weer, mijn gezinnetje, mijn ouders die ons trakteerden met het reisje, mijn zus en al mijn zelfgemaakte kleren die ik doorheen de week zag verschijnen. Ik probeerde zoveel mogelijk op beeld vast te leggen, maar dat bleek dan weer niet zo makkelijk, als ik in mijn hoofd had!

De komende dagen en/of weken laat ik jullie meegenieten van onze reis en al het zelfgemaakte!

liefs

Vanessa