Jeugdnostalgie: macramé

DSC_0967

tijdens mijn zoektocht naar zelfmaakideetjes voor mijn Secret Santa. Kwam ik hier en daar de macraméhangertjes tegen. In mijn gedachten werd ik onmiddellijk teruggecatapulteerd naar het vijfde leerjaar, waar we aan het klimrek allemaal ons moederdaghangertje aan het maken waren.

Het begon onmiddellijk te jeuken in mijn vingers en we gingen aan de slag. Het eerste en tweede hangertje werden gemaakt met hier en daar een beginnersfoutje. maar we waren best tevreden over het resultaat.

Ondertussen kwam ik tot de ontdekking dat er macramédraad in alle kleuren bestaat. Ik bestelde online enkele kleurtjes en wachtte geduldig op mijn kleurtjes. een week, één maand en uiteindelijk werd het twee maanden. Maar vorige week zaten ze dan eindelijk in de brievenbus. De vakantiedrukte en de vermoeidheid door de nieuwe job, zorgde ervoor dat het er niet van kwam, tot gisterenavond.

Het patroontje is er eentje die ikzelf maakte. Eens je de knopen onder de knie hebt, kan je volop experimenteren tot je het resultaat hebt dat je zelf wilt.

Het werd een eerste kaarsenhangertje voor in de voortent van de caravan. Ik bestelde vier verschillende kleuren, dus er komen er nog een aantal.

Winterkamperen

DSC_1018.JPG

Met de start van de vakantie en de start van mijn nieuwe job deze week, leek het ons een goed idee om er nog snel een weekendje kamperen tussen te gooien. Het werd onze eerste weekendje weg met onze nieuwe caravan. Sinds een paar jaar kunnen we onszelf echte kampeerders noemen. Al vallen we wel onder de glampingkampeerders. Onze eerste kampeerervaring was er eentje in de Limburg, met een klein tentje, twee nog niet stappende ukjes en vooral heel veel regen. We kwamen thuis en besloten om NOOIT meer te kamperen!Enkele jaren later liet een toffe collega me echter watertanden met haar kampeerverhalen over haar caravan. Als tussenoplossing besloten we een oude vouwwagen te kopen en waagden we onze kans opnieuw! Het was een heerlijke ervaring en zo trokken we er een drietal jaar op uit met vouwwagen. Heerlijk, maar stiekem watertandde ik bij het zien van de vele caravans. Ooit zouden we er wel eens eentje kopen! Toen diezelfde lieve dame ons de kans gaf om haar oude Adria’tje te kopen. Bedoelt voor drie personen. Maar met wat verbouwwerk zouden we er wel vijf mensen te slapen kunnen inleggen. En zo ontstond onze ‘fredel’!

collage-2018-02-18Prachtige vakanties beleefden we met ons huisje op wielen. Maar de laatste vakantie merkten we dat het echt te krap werd met 5 in onze ‘Fredel’. En zo keken we na onze vakantie rustig uit naar een nieuwe iets ruimere caravan met vijf slaapplaatsen en een vaste zithoek. En zo kwamen we, veel sneller dan verwacht, bij onze ‘burstner’ terecht. De start liep niet van een leien dakje, de caravan kwam vanuit Nederland en de firma waar we onze caravan kochten bleek nadien toch niet zo kosjer als op het eerste zicht leek, maar uiteindelijk kregen we alle papieren in orde.

De indeling van de caravan was top, alleen kreeg ik niet direct het ‘verliefde’ gevoel als bij onze ‘fredel’. Laat ons zeggen dat ze een ziel mist. De caravan is nog maar enkele jaren oud en van schilderen is nog geen sprake en ook de kussens en gordijntjes zijn nog helemaal niet aan vervanging toe. En daar wringt wellicht het schoentje. Dat er nog niets van mezelf in te vinden is.

collage-2018-02-18 (2)

Na het weekend was dit gevoel al voor een groot deel weg. We vertrokken in de sneeuw en hadden het ondanks de koude nachten heerlijk warm. Alles wat we nodig hadden, was voor handen, zelfs een deftig toilet. Ook het koken verliep heel vlotjes. En vooral: ik had een vast bed, opstaan zonder rugpijn! De liefde begint toch te groeien.

En zo ontstaat er in mijn hoofd dus een nieuw project. De komende weken gaan we op zoek naar attributen om ons nieuwe nestje een beetje gezelliger te maken. en met onze voortent ga ik gewoon all the way!  Dat wordt de komende weken weer heel vaak surfen op caravanity, op zoek naar ideeën!

Het reisje met de caravan ging trouwens naar Roompot Domburg. Ondertussen onze derde trip naar een Roompot camping. De kinderen vinden het daar telkens weer fantastisch.

Mini hudson pant, sportbroek voor groot en klein

Ik houd niet zo van sportbroeken. Oké, ze zijn gemakkelijk, maar daar stopt het ook. Maar af en toe heb je ze nodig, vooral als je met drie kids naar het zwembad moet. Dan zijn ze verdomd handig. Gelukkig bestaat er voor in die situaties de mini hudson pant van True Bias Patterns. Er rolden er hier ondertussen al in heel wat kleuren en maten van onder mijn machine. Ook de pyjamabroeken worden de laatste tijd met dit patroon gemaakt. Want eens je het patroon op maat getekend hebt, is het bandwerk en heb je aan een half uurtje genoeg om een nieuwe broek te toveren.

De middelste zoon kon er wel weer eentje gebruiken, aangezien de andere ondertussen wat aan de korte kant bleken. We kozen voor een sweaterstof in jeanslook.

En ondanks dat ik sportbroeken maar niets vind, maakte ik er met het grote dames model ook al eentje voor mezelf. Want zeg nu zelf. niets zo makkelijk als op een luie zondag in een sportbroek rond te hangen.

Tijd voor de zomercollectie

Ligt het aan de zon die, ondanks de koude, de laatste dagen af en toe komt piepen of aan het feit dat er al teveel winterkleren in de kast liggen. Maar het begon hier de laatste weken serieus te kriebelen om aan de zomercollectie te beginnen.
En uiteraard hadden die zelfgemaakte labels uit de vorige post er ook wel iets mee te maken ;-).

We begonnen dus onze zoektocht naar zomerse kledij voor de dochter. Het laatste jaar kreeg ze er serieus wat centimers bij. De lieve schattige meisjeskleren, bleek ze wat ontgroeid en de zoektocht naar jonge meidenkledij was hels! Gelukkig (of net niet) begint ze de laatste tijd zelf een uitgesproken smaak te krijgen en dat betekent zwierige rokjes! (mijn hart maakte een sprongetje, eindelijk eens iets anders dan de gemakkelijke broeken).

En zo kwamen we dus terecht bij poepsimpele zwierrokjes zoals dit:

het lapje flapje van emma en mona

DSC_0968

DSC_0964.JPG

We deden enkele kleine aanpassingen, aangezien onze stof er niet aan beide kanten hetzelfde uitzag. Er kwam dus een naadje aan de binnenkant, zodat de onderstof gedraaid kon worden. Het was eeuwen geleden dat ik nog een rolzoompje had gemaakt en ik was eigenlijk vergeten hoe mooi dat afwerkt. Misschien toch maar eens de rolzoompersvoet kopen voor op de overlock, want met de naaimachine is dat en heuse klus.

Het volgende rokje was zowaar nog simpeler om te maken, het werd een gewoon rimpelrokje en zelfs de pop kreeg een bijpassend setje:

Het bloesje zag ik hier passeren en ik was meteen verkocht! Wonder boven wonder had ik de juiste ottobre liggen. Aan de maat diende ik niets aan te passen, maar ik werkte wel met een beleg en drukknopjes ipv de strikjes. deze leken mij nogal onhandig.

 

Alle stofjes werden aangekocht bij soldeur

 

Hoe een stempel plots een nieuwe blog werd

Het zat er aan te komen, de laatste weken konden mijn vingers de onweerstaanbare drang om naar pinterest te gaan, niet weerstaan. De ideeën stroomden mijn hoofd binnen en plots, voor we het wisten hadden we een stempel besteld met een eigen logo en naam.

Ik was vooral op zoek naar een labeltje om in mijn zelfgemaakte kledij te naaien. Op de een of andere manier worden kleren hier de laatste tijd regelmatig omgekeerd gedragen. Zelfs de broeken met zakken blijven eigenwijs achterstevoren aan de benen belanden. Er moest een oplossing komen. Moederlijk hun kleren blijven aandoen was geen optie, dus labeltjes maken dan maar.

Al zoekend kwam ik op haar site terecht! En deze leken mij ideaal. Binnen het uur werd er een logo met naam bedacht. Mijn virtueel bezoek aan K’bas bezorgde me kraft-tex en studio stempel ging aan de slag met mijn logo. Aangezien mijn doorgestuurde logo niet de juiste formaten had, maakte Ellen, van studio stempel, mijn logo opnieuw in het juiste formaat en dat tikkeltje professioneler. Over topservice gesproken. En toen werd het wachten tot alles netjes werd geleverd.

Tussendoor gingen we met de naaimachine aan de slag, zodat we bij aankomst van de stempels en kraft-tex, onmiddellijk aan de slag konden.

En deze morgen was het dan zover. er schenen nog net geen goddelijke stralen rond het pakketje. De kraft-tex werd gesneden in repen, het logo werd gretig gestempeld en gefixeerd met het strijkijzer om dan netjes in de pas genaaide zomercollectie te belanden.

En op dat moment, tussen het gestempel door, besliste ik heel impulsief dat er een nieuw blog zou ontstaan: ‘happy button’.
Wat we hier allemaal gaan delen? Van alles: naaiperikelen, allerlei freubels , (kruidige) receptjes voor een natuurlijke leven, natuur beleven, de (h)eerlijke verhalen van een gezin met 3 kinderen en hoe levenslessen ons maken tot wie we zijn.