de traverse bag, een cadeautje voor de liefste moeder

dsc_0029

Ik wou een handtas, zij wou een handtas. We planden een naaidate, zij zorgde voor de benodigdheden en ik voor de koffie en zo geschiedde. Onze traverse bags waren geboren.

20190118_103910

Ik maakte de grote versie en zij de kleine. Persoonlijk vind ik de mijne ietwat te groot, dus de volgende wordt een kleiner model. En ja… de stofjes liggen al klaar voor de volgende! Deze is namelijk niet voor mezelf, maar een cadeautje voor de verjaardag van mijn moeder.

Het naaien verliep heel vlot, te vlot, waardoor de aandacht op een bepaald moment verslapte en ik te laat ontdekte dat mijn opening van mijn extra zak vooraan naar onderen zat. dat verkopen we dan maar onder de noemer artistieke vrijheid :-). 20190118_10400420190118_10402520190118_104046

Ook de trui op de bovenste foto is een zelfmaakprojectje. waar ik niet helemaal tevreden over was. Het haalde dan ook nooit de blog en bleef tot nu toe die verborgen in de kast.

het leder werd aangekocht via stoffenheide, en het binnenstofje bracht mijn naaibuddy mee uit haar stoffenvoorraad.

En nu op naar onze volgende naaidate. De blogs en onze naaimachine bracht ons 8 jaar geleden samen en sindsdien zijn we onafscheidelijke naaivrienden!

Advertenties

de harlequin dress van LMV

dsc_0001

Dit jaar werden er al heel wat jurken voor mezelf genaaid. Ik vermoed dat die groter wordende kinderen daar wel iets mee te maken hebben. Dan kan je opnieuw wat meer kiezen voor elegant ipv alleen maar gemakkelijk! De harlequin dress van LMV stond al heel lang op mijn lijstje en ik wist ook al heel lang dat het dit stofje zou worden. Alleen kwam het er niet van. Gelukkig is het stofje redelijk tijdloos net als het patroontje.  dsc_0002

Ik had wat schrik tijdens het maken van het patroontje dat het veel te groot zou zijn. Meestal zitten de kleren van LMV me veel te ruim, maar bij deze hadden we het dus goed ingeschat. Al zou ik het een volgende keer misschien net iets langer maken. Voor die uitzonderlijke keren dat we toch nog door de knieën moeten voor de kids 😀 dsc_0004

Over Bertha, sometimes you win sometimes you lose!

bertha

Bertha en ik, dat worden twee beste vrienden! Dat kan ik je garanderen! Wat een heerlijk patroon is dat! Tot nu zitten de fibre mood patronen steeds perfect! Wat kan je als naaister nu meer wensen!

Een broek maken die perfect op maat zit, laten we eerlijk zijn, dat is niet simpel! Maar deze broek zat echt vanaf het eerste model, perfect! Er werden er dus onmiddellijk twee gemaakt. En ik was zo blij met mijn twee broeken, tot nummer twee de wasmachine uitkwam… Ik zag het onmiddellijk. Die lengte was niet meer wat het geweest was. Ik had ze extra lang voorzien om op een hakje te dragen. Maar toen ik ze voor me hield kwam ze met moeite nog tot aan mijn kuiten. 😦

dsc_0002Ik had nochtans alles gedaan wat moest, netjes voorgewassen op de temperatuur zoals ik ze nadien zou wassen, niet in de droogkast. Maar dat had blijkbaar niet veel effect gehad. Ik wist dat er wol inzat, maar had er eigenlijk niet bij stilgestaan dat blijft krimpen. Echt zonde dus!!!

We hebben dus wel ons lesje geleerd, een broek met wol in? dat nooit meer!!!

Maar de Bertha, die komt er zeker en vast wel nog!

 

Een kerstjurkje voor de dochter

dsc_0057

Er werd last minute nog wat kerstgerief genaaid voor de dochter. Ik wilde graag een overaljurkje, maar een patroontje vinden was niet zo eenvoudig. Vooral omdat ik de achterkant op deze manier wilde afwerken: dsc_0070

Na lang zoeken vond ik dit patroontje van bobbinsandbuttons. de Mary is een niet zo bekend patroontje, maar o zo schoon! Het stofje lag al jaren in mijn kast te wachten op een geschikt patroontje. En zie, ze vonden elkaar en zagen dat het goed was.

Het topje komt uit een oude ottobre en maakte ik met een stofje uit de veritas. Helaas was mijn lapje stof net te klein, waardoor ik voorpand en achterpand in een andere richting moest snijden. de vleug van de stof loopt dus niet aan beide kanten hetzelfde, maar dat valt gelukkig niet echt op. Het kind was alvast heel content met haar nieuwe outfit!

dsc_0056

Manlief deelde in de prijzen: winters slaapgerief

20181103_113236

Hier wordt meestal niet veel genaaid voor de echtgenoot. Die vraagt daar niet echt om en komt op die manier dus vaak op de laatste plaats. Toen ik een aantal maanden terug heel wat pyjama’s aan het naaien was voor de kids, ontdekte ik dat de echtgenoot eigenlijk veel meer nood had aan pyjama’s. Dus naaien maar. De stofjes werden gekozen bij verkempinck in Oostende en het patroontje werd vorig jaar al uitgetekend, toen deze kerstpyjama’s werden gemaakt:

DSC_0851

Zo’n ‘don’t think, just stitch’ projectje, is altijd plezant om te maken. En heeft een instant goed gevoel. En manlief: die was heel content, maar ook een beetje teleurgesteld, dat hij het T-shirt niet gewoon als T-shirt mocht houden. 😁

20181103_113352

En nog eentje, zodat hij zeker toekomt :-).

dsc_0095dsc_0097

Cadeautjes met liefde gemaakt

DSC_0088

Er werden dit jaar heel wat cadeautjes gemaakt. Niet alleen kerstcadeautjes, maar ook babycadeautjes en een sintcadeautje.

In het voorjaar mochten we een wolk van een babytje bezoeken. Ik wou wel eens iets anders dan het typische babycadeautje en dus besloot ik om een tasje te maken voor later, een zwemzakje of een logeertasje.

DSC_1357

De volgende baby maakten we het ons iets makkelijker en lieten we de toekomstige mama kiezen wat ze graag wou. Een babynestje stond op haar verlanglijstje en dat zag ik helemaal zitten. Zo kwam er dus een babynestje voor dat volgende lieve kereltje!

20181214_084910

Op het werk konden ze wel wat sinterklaasinspiratie gebruiken en dus maakte ik voor daar een kaartenhoudertje voor de uno-kaarten, deze maakte ik enkele jaren geleden al eens voor mijn kids en die worden nog steeds heel vaak gebruikt.

20181120_112014

En dan ons pronkstukje van het jaar. Deze zomer zag ik hem passeren en ik wist meteen dat ik mijn secret santa hier zou mee verrassen.

DSC_0086

De setjes werden besteld bij k-bas en dezelfde week werden de beide tasjes gemaakt (ik de eeuwige uitsteller, die klaar was in de zomer met het kerstpakje, de wonderen zij de wereld nog niet uit!). En toen kwam het grootste probleem: welk tasje van de twee zou ze het liefste krijgen? Er werd gewikt, gewogen en opnieuw gewikt en gewogen, maar tot gisteren wist ik niet dewelke ik moest geven. Ik gaf de moeilijke taak dus maar door en stak de twee tasjes in haar pakje en besloot om  haar zelf te laten kiezen. Al bleek dit ook niet de allerbeste oplossing, want ook zei kon niet kiezen!

Aangezien ik het pakje al zolang had gemaakt, kreeg ik daags voor de secret santa het gevoel dat ik precies niet veel moeite had gedaan voor het cadeautje en dus besloot ik om nog last minute een klein extraatje te maken. Ik ging volledig buiten mijn comfortzone en breide een haarband.

20181225_204329

Ik gebruikte het patroontje van veritas, maar zette 3 steken extra op. Als niet ervaren breister, geraakte ik eerlijk gezegd geen wijs uit de uitleg om de draai te maken, dus bezocht ik mijn vriend youtube, alwaar ik een Duitse dame vond die me alles netjes uitlegde.

En ik? Ik kreeg dit prachtige en emotionele geschekje van mijn Secret Santa! Dolgelukkig ben ik ermee! secret santa

En dan gaan we nu verder genieten van ‘the most wonderfull time of the year’!

Een superheld in bed

DSC_0097

 

Toen de oudste zoon deze zomer een woody onesiepyjama kreeg deze zomer, werd al snel duidelijk dat ook de jongste er zo eentje wou. Aan zomerpyjama’s geen gebrek in zijn kast. Dus het project werd wat op de lange baan geschoven. De vraag bleef echter komen en de winterpyjama’s, dat is momenteel het enigste waar de komende winter wel een gebrek aan is. Dus gingen we aan de slag. Tijdens de zoektocht kwam ik dit patroontje tegen: Ik vind de fijne taillering bij dit patroon heel mooi. En ook de afwerking zag er heel netjes uit. Het patroontje werd dus besteld en we gingen aan de slag.

Met drie kids in huis, is een stofwinkelbezoek niet zo simpel, dus we gingen samen op zoektocht in de stoffenkast.

Dit stofje werd een aantal jaar terug gekocht voor de oudste zoon, maar de tijd kwam er nooit om een pyjama te maken.
Om de een of andere reden heb ik een verslaving aan superhelden, volgens mij ooit begonnen in mijn jonge jaren, toen Lois en clark de televisie kleurden. Ik ben er nooit meer vanaf geraakt (als we ’s avonds niet aan het naaien zijn, kijken we tot een gat in de nacht heldenseries op netflix 😮 ) en ook de jongens hier moeten eraan geloven! 😀 Al vinden ze dat tot nu toe allesbehalve erg!

Bij het snijden van de pyjama kwam ik tot de ontdekking dat er te weinig stof was om het volledige stuk eruit te krijgen. Dit losten we op, door de boorden onderaan een stuk langer te maken.

Toen ik in de late namiddag het projectje aan het afwerken was, stond er plots een naakt kereltje naast mij te wachten om zijn pyjama aan te doen. Ik vermoed dan ook dat het project geslaagd was. Zijn eerste nacht in zijn nieuwe pyjama was er volgens mij een vol avontuurlijke dromen!

En uiteraard kon ook de oudste niet achterblijven. Hij kreeg er eentje die hem helemaal naar een ander planeet katapulteerde!

DSC_0282

slaap zacht!

Patroon: peek-a-boo onesie
stof: beiden van het stoffencircus